استفاده بهینه از آب و زمین برای کشاورزی در فیلیپین
حدود 3 هزار سال پيش مردمان مناطق کوهستاني فيليپين، يکي از شگفت‌انگيزترين پروژه‌هاي کشاورزي را پياده کردند: آنها براي اينکه بتوانند در کوه‌ها کشاورزي کنند، شروع به تسطيح و پلکاني کردن کوه‌ها کردند.
ارزش کار آنها وقتي نمايان مي‌شود که بدانيم، مردم فيليپين در ان زمان هيچ وسيله و ماشين مدرني در اختيار نداشتند.
البته ايده کشت پلکاني چيز تازه‌اي نيست که مختص به مردم فيليپين باشد، ولي عظمت کشت پلکاني در فيليپين وقتي نمايان مي‌شود که بدانيم اگر زمين‌هاي کشاورزي موجود در کوه‌هاي فيليپين در کنار هم قرار داده شوند، طولي به اندازه نصف دور زمين خواهند داشت و مساحت آنها 10360 کيلومتر مربع برآورد مي‌شوند.
اما براي کشاورزي در ارتفاعات فقط پلکاني کردن زمين کافي نيست و فيليپيني‌ها بايد کار مهم‌تري هم انجام مي‌دادند: انتقال آب! براي اين کار آنها شبکه پيچيده‌اي از کانال‌ها و دريچه‌هاي آب ايجاد کردند، طوري که آب با استفاده از لوله‌هاي چوبي به مزارعي در ارتفاع بالا مي‌رسيد. وقتي زمين‌هاي واقع در ارتفاع از آب سيراب مي‌شدند، آب به سمت زمين‌هاي با ارتفاع پايين‌تر حرکت مي‌کرد.
شاليزارهاي پلکاني فيليپين اکنون يکي از جاذبه‌هاي توريستي اين کشور هستند. البته همين توريست‌ها، ناخواسته تدريجا صدماتي به اين کشتزارهاي عجيب و غريب وارد مي‌آورند، چرا که درآمد ناشي از توريسم تمرکز مردمان اين نواحي را حرفه کشاورزي منحرف کرده است و درآمد جايگزيني براي آنها ايجاد کرده است. مشکل ديگر کمبود آب است که متعاقب زلزله سال 1990 شروع شده است و آب مصرفي در صنعت توريسم اين ميزان کمبود را تشديد کرده است.
يونسکو اين زمين‌هاي کشاورزي را در ليست اماکن ميراث جهاني قرار داده است
_____________________________________